06 dec 2019

Mijn eerste keer

Villa Politica op donderdagnamiddag …
Linda De Win werpt, samen met haar sidekick, een blik op de actualiteit en dat door de ogen van de federale volksvertegenwoordigers.
Wij krijgen dan de kans om de minister een vraag te stellen over een actuele situatie en dat schept mogelijkheden. Het zorgt ervoor dat we kort op de bal kunnen spelen. En dus krijgt elke fractie de kans om voor elf uur een actuele vraag in te sturen aan de diensten van de Kamer.
Twee weken geleden vertrok ik donderdagmorgen met de trein naar Brussel, zoals ik dat tegenwoordig regelmatig doe;-), en via de what’s @pp groep van onze fractie startten we de discussie over de beste actuele vraag.
Vias puliceerde net een rapport met laatste cijfers over alcohol achter het stuur en daar waren toch een paar opvallend slechte resultaten in terug te vinden. Aangezien verkeersveiligheid voor onze fractie prioriteit is, werd al gauw in die richting gedacht.

Om tien uur start onze fractievergadering en daar wordt dan de spreekwoordelijke knoop doorgehakt. Om 10.04 wist ik het dan, vandaag wordt mijn eerste keer.
Eerlijk, de rest van de fractievergadering ging een beetje in een waas voorbij, want in mijn hoofd was ik al volop aan de vraag aan het schrijven. Om twaalf uur haast ik me naar mijn bureau, want ik wist dat ik nog maar twee uur had om een degelijke insteek te vinden, de vraag correct te formuleren en te zorgen dat ik de tekst in de vingers had.
Gelukkig heb ik de geweldige Maarten Motté aan mijn zijde die al wat opzoekwerk deed en samen met mij brainstormt over de inhoud van mijn vraag en repliek. Ook Jonas Dutordoir en Lotte Buijs, onze communicatiedeskundigen, komen nog langs en geven hun inzichten mee. Ondertussen is het kwart voor één en begint de tijd te dringen. Ik stuur iedereen mijn kantoor uit en begin aan mijn tekst.
Gedurende het volgende uur schrijf ik mijn tekst, oefen ik voor mijn spiegel, brengt Jessika Soors een broodje – waar ik spijtig genoeg geen hap van door mijn keel krijg- breng ik het thuisfront op de hoogte van mijn nakend optreden… en verga ik van de zenuwen.

Om twee uur begeef ik me naar het halfrond; ik passeer nog gauw langs de koffiekamer waar de vriendelijke medewerkers me meer dan één hart onder de riem steken en uiteindelijk betreed ik het strijdtoneel. Aangezien Bellot één van de laatste ministers is die aan bod komt, moet ik echter nog meer dan een uur geduld hebben voor het aan mij is. Gezeten op mijn groen bankje herhaal ik mijn tekst wel honderd keer in mijn hoofd en probeer ik mezelf op te laden voor het ‘moment suprême’. En dan is het zover…
Nog geen vijf minuten later is het voorbij. Ik sta te trillen op mijn benen en wandel terug naar mijn plaats. Onderweg een gefluisterde proficiat van onze chef en een aantal collega’s …
Maar het mooiste moment van de dag is wanneer ik na een lange dag Brussel thuiskom in een donker huis, het licht aanknip en op de keukentafel een groot boeket bloemen vind met de boodschap : ‘ Wij zijn zo supertrots op jou, van je grootste supporters’!
I love my hometeam!

Reacties

Vennligst sjekk din e-post og klikk på lenken for å bekrefte din nye e-postadresse.
Cookies op groen.be

Groen gebruikt functionele en analytische cookies die noodzakelijk zijn om de website goed te laten functioneren. Deze cookies verwerken geen persoonsgegevens en hier is geen toestemming voor nodig.

Als je daarvoor toestemming geeft, maken we ook gebruik van marketingcookies. Die stellen ons in staat om de website beter af te stemmen op jouw voorkeuren.

Je kunt je instellingen altijd weer wijzigen op de pagina over de cookies.

Voorkeuren aanpassen
Alle cookies accepteren