06 mei 2021

Nieuwe energie

De voorbije weken stond ik een aantal keer op punt om te beginnen aan een nieuwe blog. Ik had immers beloofd jullie op regelmatige basis op de hoogte te houden van het reilen en zeilen in de Kamer - die van de Volksvertegenwoordigers welteverstaan  .
De ene keer ontbrak het mij aan inspiratie, de andere keer greep de coronasituatie me bij de keel, of was de parlementaire week behoorlijk druk, of was ik me aan het verdiepen in nieuwe dossiers als CRM-mechanismen, slapende energiecontracten, waterstof of de ontmanteling van kerncentrales … En het zijn net die laatste onderwerpen die me vandaag de energie geven om nog eens iets neer te pennen.

Een tijdje terug beslisten we binnen de federale fractie om de thema’s te herverdelen. Tinne werd immers minister Van der Straeten, onze andere collega Jessika Soors werd politiek directeur bij het kabinet van staatssecretaris Schlitz; Eva Platteau kwam, na net mama geworden te zijn van een wolk van een dochter, onze rangen versterken vanuit Vlaams- Brabant, en dus moesten we de puzzel opnieuw leggen.
Met veel zin en ijver heb ik het voorbije anderhalf jaar mobiliteit en overheidsbedrijven opgevolgd, maar het kriebelde wel om ook andere thema’s vast te pakken.
Als mensen mij vragen waarom ik ooit de stap naar Groen zette, dan was (en is) steevast mijn antwoord: “Omdat onze partij, al van bij het begin van ons ontstaan - Stad voor de mensen en later Agalev – beseft dat de mens wel degelijk impact heeft op het klimaat. We moeten zorgen voor een evenwicht waarbij levenskwaliteit voor mens en dier gepaard gaat met gezonde lucht, vruchtbare grond en proper water." Inzetten op meer klimaatambitie is voor mij nog steeds de belangrijkste drijfveer om aan politiek te doen. Dus ik vertelde Wouter De Vriendt, onze nieuwe fractieleider, dat ik wel wat zag in het opvolgen van thema’s als klimaat en energie; bovendien een manier om mobiliteit en de klimaatuitdagingen nog meer met elkaar te verbinden. Sinds begin maart neem ik naast de commissie mobiliteit er dus ook de vergaderingen van de commissie klimaat en energie voor mijn rekening. Natuurlijk doe ik dat niet alleen, ik heb een paar prachtige collega’s bij Ecolo. Zo is er

Nicolas Parent, waarmee ik blijf ijveren voor stiptere en meer toegankelijke treinen, Séverine de Laveleye die net als ik de lat van onze klimaatambities hoog wil leggen of Samuel Cogolati waarvan ik nog elke dag bijleer als het gaat over hernieuwbare energie. Ook kan ik rekenen op een fantastische fractie, met secretarissen als Peter en Lucien of medewerkers als Jonathan en Elodie, die me ondersteunen en bij de les houden.


Daarnaast zijn het bij al mijn thema’s groene ministers die de weg uitstippelen. Natuurlijk blijf ik hun grootste aanjager - dat is immers mijn taak als parlementslid - maar de duidelijke visie en daadkracht die zij aan de dag leggen is een verademing.
Vorige week werd opnieuw duidelijk waar een groene minister toe in staat is. Na 20 jaar beleid waarbij weinig tot geen knopen werden doorgehakt, zetten we vandaag opnieuw een stap in de definitieve switch naar 100% hernieuwbare energie. Als groenen zijn we ervan overtuigd dat we onze energie in eigen handen moeten nemen, daarvoor zijn investeringen in hernieuwbare energie nodig.
Echter omdat de vorige regeringen veel minder bezig waren met het in lijn brengen van onze energiemarkt met de klimaatdoelstellingen, hebben we nu dus nood aan waakcentrales – een soort van verzekering van de bevoorrading. Flexibele energie-infrastructuur die dalen en pieken beter kunnen opvangen, naast batterijen en energieopslag. Vandaag moeten we windmolens afzetten als het waait; dat is de wereld op zijn kop.
Vrijdag beslistte de ministerraad dat we 2.3 GW aan nieuwe vervangcapaciteit nodig zullen hebben. Of in mensentaal, om ervoor te zorgen dat we op het moment dat we geen gebruik kunnen maken van hernieuwbare energie, zoals zon en wind, toch licht blijven hebben, zullen we een beperkt aantal tijdelijke gascentrales nodig hebben. Weet wel, hoe meer hernieuwbare energie we kunnen uitrollen, hoe meer we kunnen rekenen op opslagcapaciteit en vraagsturing, hoe minder deze gascentrales moet draaien.


Had ik het liever nog anders gezien? Natuurlijk. Maar dan had men in het verleden zijn job beter moeten doen. De kernuitstap had men al bijna twintig jaar moeten voorbereiden, maar dat heeft men nagelaten te doen. En maak u geen illusies, 5 van de 7 centrales moeten zowiezo dicht omwille van ouderdom. Dus ja, we hebben in elk geval vervangcapaciteit nodig.
We kunnen nu natuurlijk blijven vasthouden aan recepten uit het verleden, maar dan zadelen we toekomstige generaties op met de keuzes die wij nu moeten maken; want de enige recepten die standhouden in de toekomst zijn die waarbij we resoluut kiezen voor hernieuwbaarheid.


Ik ben me er echt wel van bewust dat niet iedereen het zal zien zoals ik het hier nu beschrijf, maar weet dat ik steeds bereid ben in dialoog te gaan.
En in de tussentijd zal ik dan met hernieuwde energie verder werken in het parlement 

Reacties

Vennligst sjekk din e-post og klikk på lenken for å bekrefte din nye e-postadresse.
Cookies op groen.be

Groen gebruikt functionele en analytische cookies die noodzakelijk zijn om de website goed te laten functioneren. Deze cookies verwerken geen persoonsgegevens en hier is geen toestemming voor nodig.

Als je daarvoor toestemming geeft, maken we ook gebruik van marketingcookies. Die stellen ons in staat om de website beter af te stemmen op jouw voorkeuren.

Je kunt je instellingen altijd weer wijzigen op de pagina over de cookies.

Voorkeuren aanpassen
Alle cookies accepteren