07 feb 2020

Teamwork makes the dream work…

Zag je ze al passeren?

De filmpjes die gemaakt werden naar aanleiding van onze trip met de nachttrein naar Wenen… Niet, bekijk ze dan zeker eens, want het is een voorbeeld van hoe samenwerken loont!

Een aantal maanden geleden bereikte ons het bericht dat ÖBB, de Oostenrijkse Spoorwegmaatschappij, opnieuw een nachttrein vanuit Brussel richting Wenen zou inleggen. België mocht in deze niet achterblijven vonden wij en dus schreven Arno, Sarah en ikzelf een resolutie over internationale nachttreinen. (nvdr: Een resolutie betekent eigenlijk dat we aan onze Belgische regering iets vragen; in dit geval bijvoorbeeld om de drempels om internationaal treinverkeer te organiseren weg te nemen, zodat we met België een voortrekkersrol kunnen spelen.)

Dus ergens in oktober was er  - ideeënfontein -  Jessika die opperde dat we op die eerste nachttrein moesten zitten, om extra aandacht voor onze resolutie te krijgen, om het bekend te maken bij het grote publiek en zo draagvalk te creëren voor een klimaatvriendelijke manier van reizen. En dus samen met Maarten, Jonas en Lotte ging ik brainstormen.

Vlak voor de kerstvakantie hadden we de nodige contacten gelegd en kregen we zicht op het programma. Maarten boekten de tickets voor een coupé in de eerste ‘nightjet’ en een kamer in een klein hotel in Wenen.

Ook was er overleg met Karen en Emma, onze communicatiespecialisten. We spraken af dat Renate mee zou reizen om de reis te filmen, dat ik het instagram-kanaal van Groen Nationaal zou overnemen – blij met de tips ivm ‘stories’ die ik van Emma kreeg, want ik ben echt wel een leek op dat vlak ;-) – en dat er een Facebook-live zou starten bij ons vertrek.

Zo gezegd zo gedaan … en dus op maandagavond 20 januari vertrok ik samen met mijn maatje Barbara, en onze Ecolo-collega’s Sarah en Cécile vanuit Brussel-Zuid. Karen was er om de facebook-live in goede banen te leiden, Jonas om nog een paar journalisten aan te spreken en Tinne en Jessika om ons echt uit te wuiven.

Ik ga niet liegen, de coupé was niet modern, de bedden niet heel groot en tot de switch van de locomotief in Aken was het best koud. Maar de drankjes en hapjes waren lekker, de sfeer was uitgelaten, het gezelschap top. Tijdens de heenreis werd er veel heen en weer gewandeld om toch elke coupé gezien te hebben; want natuurlijk waren er ook goedkopere zitjes waar je niet kon liggen en ook duurdere plaatsen met heuse bedden. De douches en toiletten waren netjes. Het uitzicht prachtig. Het personeel uiterst vriendelijk en behulpzaam. Samen met Renate verkende ik al de plekjes van de nightjet en zorgden we voor voldoende beeldmateriaal – en ja, er waren ook heel wat ‘bloopers’, maar dat is voor een andere keer ;-). Een kleine veertien uur later arriveerden we in het hart van Wenen, een stad die ik nog nooit in mijn leven bezocht had.

Op het perron werden we hartelijk ontvangen door een bonte bende lokale groenen. Zij stonden te zwaaien met groene vlaggetjes en omarmden ons alsof we elkaar al jaren kenden. Wij dus dadelijk op weg naar het stadhuis van Wenen. Tijdens een kort ritje met de tram werd meteen duidelijk hoe schoon Wenen werkelijk is.

Na een onderhoudende voormiddag op het stadhuis, gingen we met de metro naar ons hotel. Laat het duidelijk zijn, de metro nemen in Wenen is zowat het makkelijkste wat er is. Na een opfrisbeurt liet ik het gidsen aan Barbara over. Geweldig hoe zij met passie en enthousiasme op zoek gaat naar ‘eco-hotspots’. Een verpakkingsvrije winkel, een vegan koffietentje of een vegetarisch resaturantje… het was er allemaal. Ondertussen maakten we de nodige selfies voor het thuisfront en postten we enkele tips op instagram. Moe, maar voldaan kropen we op tijd in ons bedje, want de volgende dag hadden we twee belangrijke ontmoetingen.

Woensdagvoormiddag werden we door verschillende ‘hotshots’ van ÖBB verwacht in hun ‘headquarters’ aan het centraal station. Tijdens een twee uur durend gesprek werd duidelijk dat onze NMBS en Infrabel nog niet aan de knieën van ÖBB komen. Maar laat me wel heel eerlijk zijn, dat komt omdat de Oostenrijkse spoorwegmaatschappij al vijftien jaar sterke politieke ruggensteun krijgt. Men werkt er aan een plan, met een langetermijnvisie en jaarlijks een investering van 2 miljard, om van ÖBB het sterkste merk op de markt te maken. Ze kunnen rekenen op een regering die gelooft in het openbaar vervoer.

We zouden de dag afsluiten in het Oostenrijks parlement waar ik vooral benieuwd was naar hoe het voor de ‘Grüne’ is, als nieuwelingen in een regering, en dat met de conservatieven van ÖVP. Ik was vooral onder de indruk van hun realiteitszin en dat gecombineerd met hun passie. Ik weet niet of ik het zou kunnen ( trouwens ook niet of ik het gedaan zou hebben), maar het is duidelijk dat ook zij een plan hebben, een plan dat Oostenrijk toch wat groener zal doen kleuren.  

Na opnieuw een boeiende dag was het dan tijd om terug huiswaarts te keren, want donderdagmiddag staat onze eigen plenaire vergadering steeds op de agenda. Dus we namen de nachttrein terug naar Brussel. Ik was moe, maar mijn hoofd tolde van zoveel interessante ontmoetingen en inzichten.

En als klap op de vuurpijl kreeg ik onderweg naar huis een eerste versie van een geweldige ‘travelvlog’.

Dju, wat zitten er geweldige mensen in mijn team! Dikke merci allemaal, want zonder jullie was het niet hetzelfde geweest.

Reacties

Vennligst sjekk din e-post og klikk på lenken for å bekrefte din nye e-postadresse.